Εισαγωγή: Η ανιδιοτελής προσφορά στην υπηρεσία του πλησίον
Σε έναν κόσμο όπου τα πάντα μετριούνται με το κέρδος και την υλική ανταμοιβή, η Εκκλησία μας προβάλλει δύο φωτεινά αναστήματα που επαναστατούν ενάντια στη φιλαργυρία. Οι Άγιοι Ανάργυροι, Κοσμάς και Δαμιανοί οι εκ Ρώμης, αποτελούν αιώνια σύμβολα της χριστιανικής αγάπης. Το ΦΩΣ ΙΛΑΡΟΝ τιμά τη μνήμη τους την 1η Ιουλίου, ξετυλίγοντας το συναξάρι δύο επιστημόνων που μετέτρεψαν την ιατρική σε ύψιστο πνευματικό λειτούργημα.
Η ζωή, η επιστήμη και το χάρισμα των ιάσεων
1. Γιατροί των σωμάτων και των ψυχών
Ο Κοσμάς και ο Δαμιανός έζησαν την εποχή των μεγάλων διωγμών κατά των Χριστιανών. Σπούδασαν την ιατρική επιστήμη με ζήλο, όμως γρήγορα συνειδητοποίησαν ότι τα φάρμακα και τα βότανα έχουν περιορισμένη ισχύ χωρίς τη θεία χάρη. Παράλληλα με την επιστημονική τους γνώση, ο Κύριος τους αξίωσε με το χάρισμα των θαυματουργών ιάσεων. Θεράπευαν κάθε είδους ασθένεια, όχι μόνο σε ανθρώπους αλλά ακόμα και σε ζώα, επιστρατεύοντας την προσευχή και την πίστη τους.
2. «Δωρεάν λάβετε, δωρεάν δότε»
Η λέξη «Ανάργυροι» δεν είναι απλώς ένας τίτλος τιμής, αλλά η ίδια η ουσία της βιοτής τους. Πιστοί στην ευαγγελική εντολή του Χριστού, οι δύο αδελφοί αρνούνταν κατηγορηματικά να λάβουν οποιαδήποτε χρηματική αμοιβή ή δώρο από τους ασθενείς που γίνονταν καλά. Μοναδικό τους «αντάλλαγμα» ήταν να ζητούν από τους θεραπευμένους ειδωλολάτρες να γνωρίσουν και να πιστέψουν στον Αληθινό Θεό, επιτυγχάνοντας έτσι και τη σωτηρία της ψυχής τους.
3. Το μαρτύριο από την ανθρώπινη ζηλοφθονία
Η αγάπη του λαού προς το πρόσωπό τους ήταν τεράστια, γεγονός που προκάλεσε το μίσος και τον φθόνο του ίδιου του δασκάλου τους, που τους είχε διδάξει την ιατρική. Ο γεμάτος κακία δάσκαλος, τυφλωμένος από τη ζήλεια για τις επιτυχίες και τη φήμη των δύο αδελφών, τους παρέσυρε με δόλο σε ένα βουνό με το πρόσχημα της συλλογής βοτάνων. Εκεί, το έτος 284 μ.Χ., τους επιτέθηκε ύπουλα και τους θανάτωσε δια λιθοβολισμού, χαρίζοντάς τους άθελά του τον αμαράντινο στέφανο του μαρτυρίου.
Η πνευματική παρακαταθήκη των Αγίων Αναργύρων
Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός μας διδάσκουν ότι τα χαρίσματα και οι γνώσεις που μας δίνει ο Θεός δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για εγωιστικό όφελος, αλλά για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου. Η ασθένεια είναι μια δοκιμασία, όμως μέσα από το παράδειγμα των Αγίων Αναργύρων βλέπουμε ότι η πνευματική αντιμετώπισή της, σε συνδυασμό με την προσευχή, μπορεί να μεταμορφώσει τον πόνο σε πηγή ευλογίας και αγιασμού.
Συμπέρασμα: Φως και ελπίδα στις δικές μας δοκιμασίες
Οι Άγιοι Ανάργυροι παραμένουν ζωντανοί ανάμεσά μας, έτοιμοι να ακούσουν τις προσευχές κάθε πονεμένου και ασθενούς που ζητά τη μεσιτεία τους. Ας τους παρακαλέσουμε να θεραπεύουν τις σωματικές μας αδυναμίες, αλλά κυρίως να μας απαλλάξουν από τις ασθένειες της ψυχής, με πρώτη και κυριότερη τη φιλαργυρία και την έλλειψη αγάπης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου